اعتیاد را جدی بگیرید ! 

 
شاید برایتان جالب باشد بدانید که من هر وقت دچار استرس می شوم به طرز باور نکردنی تنقلات می خورم. چند تا چیپس و یک پاکت تخمه می خرم و ساعت ها پای تلویزیون می نشینم تا قدری آرام شوم.
همسرم نیز رفتار دیگری دارد و وقتی حرص می خورد تمام خانه را به هم می ریزد و شروع می کند به تمیز کردن و گردگیری خانه. تازه اگر روز تعطیل باشد و من بخواهم قدری استراحت کنم کفرم را بالا می آورد و می گوید باید برای خرید به بیرون از خانه برویم... همه این مشکلات روزانه مرا به یاد یک دوست قدیمی انداخت. او کسی نبود جز دکتر آذرخش مکری، که اکنون روان پزشک است و در دانشگاه علوم پزشکی تهران تدریس می کند. او وقتی حرف هایم را می شنود، می گوید:

 مثال خوبی زدید. خرید کردن، غذا خوردن یا تمیز کردن افراطی خانه برای برخی افراد نوعی رفتار اعتیاد گونه به شمار می رود. ولی من اصلا تمایلی به پرخوری ندارم؛ منتها وقتی تنقلات کنارم باشد دیگر نمی توانم جلوی خودم را بگیرم. تازه وقتی که تنقلات می خورم احساس بدی به من دست می دهد اما باز هم نمی توانم از خوردن خودداری کنم و بعد هم دوباره دچار استرس و اضطراب می شوم! اجازه بدهید یک مثال هم من بزنم زیرا این فقط مشکل شما نیست. ما امروزه این مشکل را در خصوص استفاده از کامپیوتر و اینترنت هم داریم.

به طور مثال فردی را در نظر بگیرید که کار روزانه اش را انجام نداده و پای کامپیوتر نشسته و بازی می کند. وقتی از او می پرسید چرا این قدر پای اینترنت نشسته ای به شما جواب می دهد که داشتم ایمیل خودم را می خواندم اما این فرد بدون آنکه بداند هفت تا هشت ساعت از این سایت به آن سایت می رود و هیچ هدف خاصی را نیز دنبال نمی کند. این فرد نیز مانند شما دچار احساس اضطراب و استرس می شود و به خوبی می داند که کار و زندگی اش مانده و فردا صبح زود باید سر کار برود یا این روزها شما با بچه هایی سر و کار دارید که به بازی های کامپیوتری معتاد شده اند و از پای کامپیوتر تکان نمی خورند. همه این افراد رفتارهای اعتیادی دارند. در واقع این مثال ها نشان می دهد که در اعتیاد نیاز به ماده شیمیایی نداریم و هر رفتاری نیز می تواند این کار را بکند.