روز گذشته مرگ 8 کارگر معدن در طبس، احساسات بسياري از ايرانيان را جريحه دار کرد، اين در حالي است كه طبق گزارش رسمي سازمان پزشكي قانوني كه يك روز قبل از وقوع اين فاجعه منتشر شد، روزانه پنج كارگر در سراسر ايران بر اثر حوادث ناشي از كار جان خود را از دست مي‌دهند. با اين آگاهي پرسشي كه بار ديگر در اذهان همه? ما تکرار شد اين است كه حوادث شغلي تا چه زماني قرار است از ميان سخت‌گوش‌ترين مردم اين سرزمين روزانه به اندازه يك فاجعه انساني تمام عيار قرباني بگيرند.

به گزارش ايلنا، سازمان پزشکي قانوني در روز 27 آذرماه جاري، از کشته شدن يک هزار و 101 نفر در جريان حوادث کار در هفت ماه نخست سال 91 خبر داده که اين آمار در مقايسه با مدت مشابه سال قبل 12 درصد رشد داشته ‌است. براساس رتبه بندي سازمان پزشکي قانوني، سقوط از بلندي با 456 قرباني، اصابت اجسام سخت با 236 قرباني، برق‌گرفتگي با 173 قرباني و سوختگي و کمبود اکسيژن به ترتيب با 64 و 32 قرباني به ترتيب رتبه‌هاي اول تا پنجم مرگ آور‌ترين حوادث حين کار را به خود اختصاص داده‌اند.

آمار منتشر شده از سوي پزشکي قانوني و يک محاسبه? سر انگشتي به ما نشان مي‌دهد که روزانه 5 کارگر، جان خود را در حوادث حين کار از دست مي‌دهند. از اين ميان، روزانه 2 کارگر تنها به دليل سقوط از بلندي، يک کارگر روزانه بر اثر اصابت جسم سخت و 2 کارگر ديگر به دلايل مختلف از جمله برق‌گرفتگي، سوختگي و کمبود اکسيژن و... جان مي‌بازند.

با نگاهي به آمار فوق با نگاهي به آمار رسمي در مي‌يابيم که حادثه? انفجار معدن يال شمالي در طبس – علي‌رغم اندوهبار بودن– اتفاق جديدي نيست و اين فاجعه روزانه براي کارگران ايران رخ مي‌دهد. اما به دليل بي‌توجهي افكار عمومي و رسانه‌ها در ميان تلي از اخبار به مراتب كم‌اهميت‌تر به دست فراموشي سپرده مي‌شوند.


لزوم تامين امنيت محيط کار

عواملي همچون فقدان حداقل آموزش به کارگران، فقدان امکانات ايمني و بهداشتي، ساعت کار طولاني و متعاقبا خستگي مفرط و پايين آمدن تمرکز در حين کار، عدم امنيت شغلي تنها چند مورد از دلايلي است که مرگ خاموش کارگران رقم مي‌زند.  به نظر مي‌رسد قدم اول براي جلوگيري از اين فجايع، تقويب بازرسي براي تامين امنيت محيط کار است که هر روز باعث وقوع يك فاجعه انساني مي‌شود.

برگرفته از روزنامه مردم سالاری